باغ سوم:چهارباغ
يه چيزايي كه يهو به مغزم خطور مي كنند
خر ما از کره گی دم نداشت
ضرب المثل ها چیزهای عجیبی اند.یه اتفاقی یه گوشه ی یه دهات افتاده بعد یه جمله از دل این اتفاق در اومده و افتاده تو دهن مردم مملکت.یه جورایی غریب می زنه،امروز که عصر ارتباطات است از این جملات بوجود نمی یاد ولی قدیم ها یه گوشه ی یه دهات یه............
شاید قدیم ها که تلویزیون و این جور چیزها نبوده و آدم ها بیشتر با هم حرف می زدند،لا به لای داستان و حکایت تعریف کردن هاشون بوده که بعضی جملات پررنگ تر می شده و کم کم در محاورات به کار می رفته.
شاید قدیم ها که تلویزیون و این جور چیزها نبوده و آدم ها بیشتر با هم حرف می زدند،لا به لای داستان و حکایت تعریف کردن هاشون بوده که بعضی جملات پررنگ تر می شده و کم کم در محاورات به کار می رفته.
به هر حال ضرب المثل ها بخش مهمی از فرهنگ هر کشوری را نشان می دهد و یه جورایی رفتار مردم و نگرش آن ها را نسبت به پیرامون نشان می دهند.
"اومدن برویش رو درست کنند،زدن چشمش هم کور کردند"
فکر کنم از ازل توی کشور ما وقتی می خواستن یه چیزی را درست کنند،بدترش می کرده اند که ضرب المثل بالا بوجود آمده.
پ.ن:می خواستند از اضطراب کنکور کم کنند،دامنه اضطراب را یک سال افزایش دادند،درآمد بنگاه های آموزشی را نمی دونم چند برابر کردند،راه های تقلب را.................................
گلابی
به قول یکی از بچه ها می گفت:عجب هفته ی گلابی ای بود.
دو هفته ای می شه دبیران آموزش و پرورش روزهای خاصی را کلاس نمی روند.اسمش را گذاشته اند اعتصاب.اما خب اولا که یه سری دبیرها همکاری نکرده اند و کلاس رفته اند به خصوص دبیرهای زن.یه سریشون هم فکر کنم از ترسه که می روند کلاس اما درس نمی دهند.ضمن این که بچه ها هم که روزهای اعتصاب را می دانند اصلا مدرسه نمی روند و عملا مدرسه تعطیل است.
اما چیزی که بیشتر از همه معلمان را تحت فشار قرار می دهد هماهنگ نبودن جامعه با اون ها است.توی این چند روزه هرکی می فهمید معلم ها اعتصاب کرده اند زود می گفت"اینا رو هر چی بریزی تو شکمشون بازم کم شونه".و با اضافه کردن سانسور خبری این اعتصابات اوضاع بی ریخت تر هم شده.
در کل حرف معلم ها همینه که یکی از دبیران زن گفته بود،می گفت من و شوهرم توی دانشگاه فیزیک می خوندیم.بعد من اومدم آموزش و پرورش،شوهرم استاد دانشگاه شد.هر دومون هم مدرک یکسانی داریم.حالا حقوق اون کجا و حقوق من کجا.
دو هفته ای می شه دبیران آموزش و پرورش روزهای خاصی را کلاس نمی روند.اسمش را گذاشته اند اعتصاب.اما خب اولا که یه سری دبیرها همکاری نکرده اند و کلاس رفته اند به خصوص دبیرهای زن.یه سریشون هم فکر کنم از ترسه که می روند کلاس اما درس نمی دهند.ضمن این که بچه ها هم که روزهای اعتصاب را می دانند اصلا مدرسه نمی روند و عملا مدرسه تعطیل است.
اما چیزی که بیشتر از همه معلمان را تحت فشار قرار می دهد هماهنگ نبودن جامعه با اون ها است.توی این چند روزه هرکی می فهمید معلم ها اعتصاب کرده اند زود می گفت"اینا رو هر چی بریزی تو شکمشون بازم کم شونه".و با اضافه کردن سانسور خبری این اعتصابات اوضاع بی ریخت تر هم شده.
در کل حرف معلم ها همینه که یکی از دبیران زن گفته بود،می گفت من و شوهرم توی دانشگاه فیزیک می خوندیم.بعد من اومدم آموزش و پرورش،شوهرم استاد دانشگاه شد.هر دومون هم مدرک یکسانی داریم.حالا حقوق اون کجا و حقوق من کجا.
حرف معلم ها ها از زبان خودشون
2
نوشته شده در پنجشنبه 13 اردیبهشت1386ساعت 10:58 بعد از ظهر توسط محمد
|
مطلب را به بالاترین بفرستید:
